Goud in een potteke #20.

  • Ik zit al een hele tijd op een facebookgroep voor bloggende moeders. Soms worden daar dingen gezegd waar mijn mond van openvalt en soms stormt het daar hevig (it’s internet, peoples, en bovendien een massa wijven bij mekaar), maar ik heb er toch ook al héél veel geleerd. Deze week worstelde ik met een hoop vragen na een bezoekje aan de kinderarts en ik ben zó blij dat ik daar massa’s tips vond van mama’s met ervaring op dat vlak.
  • Dat vlak, dat is Nutrilon AR en gaviscon en waarschijnlijk verborgen reflux. We overgoten dat met een sausje van Infacol, iets tegen krampen, en zowaar… we lijken stilletjesaan ook onze tevreden baby terug te krijgen. 
  • Kasper zijn laatste dagen in de crèche zijn aangebroken. Donderdag was de laatste keer dat hij zijn favoriete verzorgster zag en vrijdag kreeg ik telefoon van haar. Ja seg, ik mis die al superhard! Oh, mijn hart, jong! Ik heb dan nog niet eens goed afscheid kunnen nemen… maar waar ik voor bel: kan je hem zeggen dat ik een klein cadeautje voor hem heb gekocht? Mijn collega zal het hem dan volgende week geven. Hartjes voor kleine, onnodige attenties. 
  • De laatste keer was ik verschrikkelijk ontevreden over het resultaat bij de kapper. De kleur was veeel te licht en ook het kapsel vond ik maar niks. Even dacht ik het gewoon nooit meer te kleuren, zo zat was ik het. Gisteren trok ik naar de Kreatos, ik uitte mijn ongenoegen en zei dat ik vooral een natuurlijk lijkend resultaat wilde en liet ze hun gang gaan. Zowaar… de kleur is helemaal wat ik wilde! 
  • Nieuwe sandaaltjes waarmee ik gewoon kan gaan wandelen zonder pijn of blaren. Daar was ik nog maar tien jaar naar op zoek of zo.
  • De dochter sliep overdag regelmatig in haar mand en ik benutte die tijd voornamelijk door eindelijk aan de reorganisatie van de keuken te beginnen. Ik ben verre van klaar, maar een heel aantal kasten zijn netjes ingedeeld geraakt, spullen liggen ergens anders (en hopelijk op een handigere plek) en ik installeerde vooral dozen en mandjes om producten te groeperen. Zo hoef je niet de hele kast te doorgraven op zoek naar een pak bloem, maar moet je alleen de juiste mand tevoorschijn trekken en klaar. Hoewel de keuken er momenteel nog een beetje als een stort uitziet, ben ik toch al heel trots op wat ik allemaal al heb gedaan gekregen.
  • Annabelle die meer en meer lacht.
  • Kasper die na een nachtje logeren terug binnenstapt, mij in de armen vliegt en zegt: mama, ik vind jou leuk!
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s