#40dagenbloggen #dag1

Het is van 31 december geleden dat ik nog blogde en dat is natuurlijk belachelijk lang. Ik vind dat jammer, er vlogen ook al een hoop concepten in de prullenmand, dus daar moest iets aan gedaan worden. Toevallig zag ik dat er weer een 40 dagen bloggen challenge aankwam (gedurende de vastenperiode, hoe grappig!) en ik schreef me dus in. We weten natuurlijk allemaal dat dat me nooit gaat lukken, maar dat schijnt ook niet te hoeven. Het is allemaal niet verplicht en het moet leuk blijven, blabla. Hoe dan ook, ik doe dus mee. Vandaag is dag 1.

Misschien moet ik jullie dan vlug even bijpraten.

Hoe het met de kindjes gaat? Goed, goed. Kasper werd 4 en is daar behoorlijk trots op. Er zijn wel wat bezorgdheden om zijn gedrag op school en af en toe fluistert er ergens een stemmetje dat er vroeg of laat wel eens meer aan de hand zou kunnen blijken te zijn. Gelukkig doet hij het over het algemeen wel goed en is het een fijn venteke. Hij is lief en communicatief en hij leert bij alsof het niks is. Daarstraks bleek plots dat hij rekensommen kan tot minstens zes en dat hij het aantal ogen op een dobbelsteen in één oogopslag kan benoemen. Eerste kleuterklas, hallo.

Annabelle kwebbelt intussen de oren van ons hoofd. Ze zit in het stadium van de driewoordzinnen en ik zou er niet van schrikken als ze een dezer werkwoorden gaat beginnen proberen te vervoegen. Er zijn veel woorden die ze op haar eigen manier uitspreekt (oei, boke lelallen (gevallen), daar olat! (olifant), Bellie cocola eten (corn flakes)), maar haar omgeving begrijpt haar heel goed en ook buitenstaanders beginnen daar steeds beter in te slagen. Ze luistert voor geen meter en heeft een stevig eigen willetje, maar is gelukkig ook wel meestal vrolijk. Ze weigert ook in de buggy te zitten of gepakt te worden als we op pad zijn, dus ze stapt heel wat af. Heel Planckendael, bijvoorbeeld.

Hoe het met mij gaat, dat weet ik niet zo goed. Het ene moment denk ik dat de totale crash nabij is, na de derde huilbui op een dag om een kleinigheid. Als de moed me in het naar huis rijden al in de schoenen zakt en we dus al voor de vierde dag op rij fastfood of iets van de traiteur eten, ook. Als ik op mijn werk alleen maar naar het scherm kan staren en niet tot actie kan komen, denk ik dat het nooit meer goed gaat komen. Op andere dagen ruim ik dan weer heel mijn kleerkast leeg, schater ik het uit met de kindjes of heb ik zin in vanalles en nog wat en dan denk ik dat het allemaal wel meevalt. We ploeteren alvast maar wat verder en nemen de dagen zoals ze komen.

Voor het nieuwe huis hebben we een keuken gekozen en een badkamer, de bouwaanvraag is binnen en normaal gezien beginnen ze in april met bouwen. Spannende affaire! Over dat hele huisgedoe zal ik vermoedelijk in deze 40 dagen ook nog wel eens iets schrijven.

Voilà, de kop is eraf. Dag 1 heb ik geblogd. Tsjakkaa!

Advertenties

2 gedachtes over “#40dagenbloggen #dag1

  1. Chapeau dat je meedoet met de 40 dagen bloggen! Ik weet dat dat voor mij een onmogelijke opdracht is. 🙂 Ik vind de wekelijkse challenge van de #ouderzonden al een uitdaging (ik ben deze week al te laat).

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s